BINNEN DE PRODUCTIE
Kostuums, muziek en de schaal achter Fire of Anatolia
Live muziek, duizenden kostuumwissels en 120 dansers die als één bewegen — de productie achter Fire of Anatolia is groter dan de meeste bezoekers verwachten.
Bekijk Fire of Anatolia op Viator ↗Een live score, geen achtergrondtrack
De muziek van de show is gecomponeerd en gearrangeerd in plaats van samengesteld uit bestaande folkopnamen, en put uit traditionele Anatolische instrumenten — waaronder de langhalsige bağlama (saz), de rietfluit ney en de kelk trommel darbuka — vermengd met een vollere orkestrale arrangement voor podiumimpact in een grote zaal. Het gezelschap crediteert meerdere mensen voor de muziek van de show, wat weerspiegelt hoeveel originele compositie en arrangement er komt kijken bij het aanpassen van traditionele instrumentatie aan een grootschalige theatrale productie, in plaats van simpelweg bestaande folkdeuntjes te loopen onder de choreografie, sectie na sectie, voor de duur van een volledige voorstelling.
Duizenden kostuumwisselingen in één enkele show
De kostuumontwerpen voor deze voorstelling, intern toegekend binnen het gezelschap, streven ernaar de diversiteit van de Anatolische regio’s te weerspiegelen in plaats van één generieke ‘Turkse’ look — de verschillende onderdelen putten uit de traditionele kledij die hoort bij de uitgevoerde dansen, van de vloeiende gewaden van de Egeïsche zeybek-dansers tot de meer gestructureerde lijndansoutfits van de halay in het zuiden en oosten. Gezien het aantal dansers en het aantal afzonderlijke onderdelen in een volledige voorstelling, is de backstage-kostuumoperatie die gedurende de hele avond snelle wissels verzorgt, op zichzelf een aanzienlijk stuk toneeltechniek waar het publiek tijdens het kijken zelden bij stilstaat.
120 dansers laten bewegen als één geheel
Een zo grote cast vormt een wezenlijk andere choreografische uitdaging dan een klein volksensemble: formaties moeten worden gedrild tot een precisieniveau waarbij bewegingen vanuit het publiek als één doorlopend geheel lezen, in plaats van ruwweg 120 individuen die losjes in dezelfde richting bewegen. Dat is mede de reden waarom het trainings- en repetitieproces van het gezelschap intensief is, teruggaand op de oorspronkelijke selectie van ongeveer 90 dansers uit 750 kandidaten, en waarom het snelheidsrecord — 241 passen per minuut — juist opmerkelijk is omdat het werd neergezet met een grote groep die in unisono beweegt, niet met een solist.
Vuur, licht en een openluchttoneel
De naam van de show verwijst zowel naar de enscenering als naar de inhoud — dramatische lichtontwerpen en pyrotechnische effecten zijn een kenmerkend onderdeel van de productie, die bijzonder goed tot hun recht komen in de grote openluchttheaters, zoals die nabij Aspendos, waar een groot deel van de zomertournee in Turkije onder de sterrenhemel plaatsvindt. Die effecten zijn afgestemd op het vullen van een grote buitenruimte in plaats van een intiem black-box theater, wat een van de redenen is dat de openluchtvoorstellingen in de zomer doorgaans een sterkere visuele indruk achterlaten dan een indoorproductie van dezelfde choreografie in een operahuis met vaste zitplaatsen zou bereiken.
Gebouwd om te reizen, niet alleen om indruk te maken
Meer dan 85 landen aandoen met een productie van deze omvang betekent dat de show echt mobiel moet zijn — decors, lichtinstallaties, instrumenten en kostuums worden ingepakt en weer opgebouwd op locaties die variëren van uitgestrekte openluchtarena’s tot formele operahuizen, soms op verschillende continenten binnen hetzelfde tourneejaar. Die logistieke uitdaging wordt gemakkelijk over het hoofd gezien naast het spektakel op het podium, maar het is een wezenlijk onderdeel van wat ervoor heeft gezorgd dat één productie sinds het begin van de jaren 2000 onafgebroken op internationale podia staat, in plaats van slechts te bestaan als een eenmalige nationale showcase die een handvol keren wordt opgevoerd en daarna verdwijnt.