HISTORIA FIRMY
Historia Fire of Anatolia – od klasy do sceny
Od projektu badawczego folklorysty po dwa rekordy Guinnessa — zaskakująca historia tego, jak Ogień Anatolii stał się kulturowym eksportem.
Zobacz Fire of Anatolia na Viator ↗Pomysł folklorysty, a nie propozycja producenta
Spektakl rozpoczął się od Mustafy Erdoğana, który prowadził badania nad tańcem ludowym na Uniwersytecie Bilkent w Ankarze i od dawna marzył o stworzeniu wielkiej kompanii łączącej anatolijskie tańce regionalne z nowoczesnym tańcem i baletem. To odmienna historia powstania niż w przypadku większości trasowych widowisk, które zwykle zaczynają się jako produkcje komercyjne — Ogień Anatolii wyrósł z akademickich badań nad turecką tradycją ludową, co częściowo tłumaczy, dlaczego jego choreografia tak mocno opiera się na autentycznych formach regionalnych, a nie na generycznym, folklorystycznym pastiszu skrojonym pod turystów. To rzadki przypadek, gdy naukowa pasja przeradza się w pełnowymiarową, międzynarodową kompanię koncertującą.
750 tancerzy wzięło udział w przesłuchaniach, wybrano 90.
W 1999 roku Erdoğan zamieścił w prasie ogłoszenia poszukując tancerzy do projektu, nazwanego wówczas Sultans of the Dance. Około 750 osób wzięło udział w przesłuchaniach; wybrano mniej więcej 90, które przeszły intensywne szkolenie łączące technikę ludową z wytrzymałością i dyscypliną baletu oraz tańca współczesnego. Skala tej selekcji — wybór mniej więcej jednego tancerza na ośmiu, a następnie dwuletnie wspólne treningi, zanim publiczność ujrzała finalny efekt — nadała ton zespołowi zbudowanemu na precyzyjnym rzemiośle, a nie luźnej grupie folklorystycznej skleconej naprędce na jeden sezon występów i nigdy dalej nierozwijanej.
Pierwszy etap w 2001 roku, trasa światowa w 2002 roku
Firma dała swoje pierwsze występy w 2001 roku, a międzynarodowe tournée rozpoczęło się w roku następnym pod nazwą, pod którą znana jest dziś – Fire of Anatolia. Ten wczesny zwrot od krajowej sensacji do eksportowego produktu scenicznego stanowi sedno historii zespołu – w ciągu zaledwie kilku lat od debiutu występował już poza Turcją, co utorowało mu drogę do dzisiejszej międzynarodowej skali, zamiast pozostać rodzimym revivalem folklorystycznym ograniczonym do tureckich scen. Niewiele dużych produkcji tańca ludowego na świecie dokonało tak szybkiego skoku po swoim pierwszym występie.
Dwa rekordy Guinnessa
Firma posiada dwa rekordy Guinnessa: jeden za najszybszy występ taneczny w historii, z tempem 241 kroków na minutę, oraz drugi za najliczniejszą publiczność pojedynczego pokazu tanecznego – około 400 000 osób podczas plenerowego widowiska w Ereğli na tureckim wybrzeżu Morza Czarnego. Oba rekordy są szeroko cytowane w materiałach firmowych oraz w relacjach prasowych z pokazu na przestrzeni lat; jak w przypadku każdego rekordu związanego z występami na żywo, dokładne okoliczności rekordowych przedstawień najlepiej traktować jako oficjalną narrację firmy, a nie szczegół, który zewnętrzny zwiedzający mógłby niezależnie zweryfikować dekady później.
Rozwijając się w firmę liczącą około 120 osób
To, co zaczęło się od około 90 tancerzy, rozrosło się do zespołu liczącego dziś — jak podaje sama trupa — około 120 osób, na tyle dużego, by — według jej własnych materiałów — wystawiać równocześnie spektakle w różnych zakątkach świata. Przez ponad dwie dekady tras koncertowych zespół deklaruje, że występował w ponad 85 krajach przed łączną publicznością zbliżającą się do 20 milionów widzów — liczby te pochodzą z raportów samej trupy dotyczących jej historii tournée, a nie z niezależnego audytu, ale są spójne zarówno w materiałach zespołu, jak i w wieloletnich relacjach prasowych z przedstawień.
Eksport kulturowy wykraczający poza oryginalne przedstawienie
Sukces Fire of Anatolia sprawił, że projekt ten wyrósł z pojedynczego widowiska — zespół stworzył z czasem kolejne produkcje i nieprzerwanie koncertuje na arenie międzynarodowej od ponad dwóch dekad od debiutu w 2001 roku, utrzymując stałą obecność w Turcji, w tym letnie występy na scenach plenerowych, takich jak Aspendos koło Antalyi. Jak na przedsięwzięcie, które zaczęło się od naukowych zainteresowań jednego folklorysty na uniwersytecie, ta długowieczność sama w sobie stanowi część historii: niewiele wielkoformatowych spektakli łączących folklor z tańcem nowoczesnym utrzymało się na światowych scenach tak długo, a już z pewnością niewiele z nich wciąż powiększa swój zespół koncertowy.